2 grudnia 2021

Poznańscy naukowcy rozwiązali zagadkę dewońskich koralowców

Heterokorale, czyli dziwne i trudne do sklasyfikowania koralowce z raf ery paleozoicznej, są bardzo zbliżone anatomicznie do współczesnych koralowców ośmiopromiennych. Jedną z zagadek mórz dewońskich rozwiązał międzynarodowy zespół pod polskim kierownictwem naukowym.

Poznańscy naukowcy rozwiązali zagadkę dewońskich koralowców

„Heterokorale to organizmy, których szkielet tworzył smukłe gałązki, podzielone wewnątrz przegrodami. Dotychczasowe rekonstrukcje przedstawiały heterokorale jako formy gałązkowe, u których każda gałązka zakończona była jednym polipem, a przegrody (septa) wewnątrz gałązek odpowiadały przegrodom znanym z innych grup koralowców” – mówi prof. Błażej Berkowski z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Jak wyjaśnia, dewon (419-358 mln lat temu) był okresem rozwoju raf i wielkiego zróżnicowania koralowców. Poza grupami znanymi z niemal całej ery paleozoicznej, w dewonie pojawiały się właśnie te dziwne i trudne do sklasyfikowania koralowce, znacznie odbiegające budową od tych typowych. Heterokorale kolonizowały różne środowiska, nie tylko płytkie, ale też stosunkowo głębokie.

Jednym z najpospolitszych dewońskich przedstawicieli tej grupy koralowców jest opisany po raz pierwszy przez prof. Marię Różkowską w 1969 roku rodzaj Oligophylloides. Zespół prof. Berkowskiego, z udziałem m.in. dr.hab. Mikołaja Zapalskiego z Uniwersytetu Warszawskiego, przeanalizował doskonale zachowane szkielety koralowców Oligophylloides pochodzące z Maroka. Badania wykazały, że można je uznać za grupę koralowców ośmiopromiennych, które współcześnie zasiedlają dna mórz i oceanów jednak dotąd uważano, że są dość słabo reprezentowane w materiale kopalnym.

W najnowszych analizach porównawczych naukowcy postanowili wykorzystać szkielety współczesnych koralowców ośmiopromiennych oraz zdjęcia z badań podwodnych z głębokich (nawet do 2000m) wód otaczających Tasmanię. Jak podsumowuje prof. Berkowski, przedstawicieli rodzaju Oligophylloides, a prawdopodobnie także całą grupę heterokorali można uznać za grupę koralowców ośmiopromiennych.

„Nowa interpretacja budowy tych organizmów zakłada, że cała gałązka była równomiernie pokryta drobnymi polipami – tak, jak wygląda to współcześnie u koralowców ośmiopromiennych. Wewnętrzne przegrody nie są więc odpowiednikami septów, jak dotychczas sądzono, ale wewnętrznymi strukturami zwiększającymi odporność gałązki na prąd wody. Takie wzmacniające przegrody, w różnych formach, znane są ze współczesnych koralowców ośmiopromiennych” – dodaje naukowiec.

Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie „PLOS ONE”. W pracach uczestniczyli także dr hab. Emilia Jarochowska z Uniwersytetu w Erlangen oraz dr Phil Alderslade z Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) w Hobart.

 

 

PAP Media Room, Nauka w Polsce